Menu
Prochy ludzkie

Prochy ludzkie – co można a co jest zabronione

Prochy ludzkie są kłopotliwą kwestią pod względem restrykcyjnego polskiego prawa. Przepisy są w naszym państwie bardziej restrykcyjne niż w innych krajach Unii Europejskiej.

Prochy ludzkie – gdzie można je pochować?

Polskie prawo pod względem prochów ludzkich jest wyjątkowo przestarzałe. Nasz kraj w dalszym ciągu bazuje bowiem na przepisach sprzed 60 lat. W tamtych czasach mało osób decydowało się na kremację zwłok, temat ten nie został więc w należyty sposób określony prawnie. Tamtejsze prawo wynikało także z braku odpowiedniej infrastruktury w postaci krematoriów.

Choć aktualnie w Polsce działa znacznie większa liczba krematoriów, prochy ludzkie dalej stanowią kwestię sporną. Na cmentarzach brakuje miejsc, jednak żadna władza jak dotąd nie zajęła się tym problemem w sposób należyty. W kwestii pochówku sprawa jest więc jednoznaczna – jedynym legalnym miejscem na prochy ludzkie jest cmentarz komunalny lub wyznaniowy.

Prochy ludzkie – czy przepisy dopuszczają jakieś wyjątki?

Jak już ustaliliśmy, prawo z 1959 roku nie pozwala na wiele możliwości. Niektórzy zastanawiali się nad tym, czy nie mogliby założyć „prywatnego cmentarza”. Takie rozwiązanie nie jest jednak dopuszczalne. W Polsce cmentarze mogą być zakładane jedynie decyzją samorządu gminnego, ponadto muszą spełniać obowiązujące normy, na przykład minimalnej odległości od zabudowy.

Teoretycznie istnieją jednak pewne wyjątki. Są one jednak w zasadzie ciekawostką, ponieważ uzyskanie odpowiedniej zgody jest wyzwaniem niemalże niemożliwym.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia może w drodze rozporządzenia określić wyjątki od zasad ustalonych w niniejszym artykule oraz ustalić szczegółowy sposób stosowania przepisów niniejszej ustawy do tych wyjątków – czytamy w punkcie czwartym artykułu 12 ustawy z 1959 roku.

Warto jednak nadmienić, że dawniej w Polsce istniały tak zwane „łąki pamięci”. Były to strefy znajdujące się na niektórych cmentarzach (których swoją drogą nie było wiele). W tych miejscach można było rozsypać prochy zmarłego oraz umieścić tabliczkę z jego imieniem oraz nazwiskiem. Obecnie takich praktyk się już nie stosuje.

Prochy ludzkie – w innych krajach panują bardziej liberalne przepisy

W wielu innych europejskich państwach kwestia kremacji zwłok została dawno znowelizowana. Jedynie Niemcy oraz Białoruś mają przepisy podobne do naszych. Po przeciwnej stronie barykady znajdują się takie państwa jak Czechy, Francja, Wielka Brytania, Włochy, Holandia, Belgia, Luksemburg czy Hiszpania – w nich rodzina ma pełną dowolność w dysponowaniu prochami ludzkimi. W pozostałych państwach Europy istnieją pewne ograniczenia, jednak swoboda prawna jest zdecydowanie większa.

Prochy ludzkie – jakie jest zdanie Kościoła?

Głos w sprawie kremacji zabrał także Kościół Katolicki. W przypadku naszego kraju wypowiedział się Episkopat Polski.

Pochówek jest najbardziej odpowiednią formą wyrażenia wiary i nadziei w zmartwychwstanie ciała. Kremacja jednak nie jest zakazana, chyba że została wybrana z powodów sprzecznych z nauką chrześcijańską – napisano w dokumencie Kongregacji Nauki Wiary.

Kościół zezwala więc na kremację zwłok, jednak podkreśla, że prochy należy pochować na cmentarzu.

Prochy ludzkie – podsumowanie

Konkludując, polskie prawo jest w tej kwestii wyjątkowo restrykcyjne. Prochy ludzkie powinny być więc zakopane w tradycyjnym grobie ziemnym, również jeśli znajdują się w nim już inne urny lub trumny. Maksymalną liczbę pochówków w jednym grobie określają regulaminy konkretnych nekropolii. Inną opcją jest natomiast umieszczenie pojemnika z ekskrementami na specjalnie do tego przygotowanej ścianie cmentarza. Ostatnią możliwością jest umieszczenie prochów w rodzinnych grobowcach czy kryptach.

Mariusz Sadowiak 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Udostępnij